# ராமனும் அகல்யாவின் அமைதியான ஆசிரமமும்

> மழை பெய்யற ராத்திரி, blanket-குள்ள சுருண்டிருக்கற மீராவும் கண்ணனும் ஒரு quiet story கேக்கறாங்க. காட்டுல இருக்கற அமைதியான ஆசிரமத்துக்கு ராமர் போறார், அங்க அகல்யாவுக்காக ஒரு special விஷயம் காத்துக்கிட்டு இருக்கு. Content note: கௌதமர் சொன்ன வார்த்தைக்கு reason சொல்லப்படல, அகல்யா கண்ணுக்குத் தெரியாம இருந்தாலும் safe-ஆ இருக்காங்க.

- Show: [Banyan Stories தமிழ் (Ages 4–8)](https://www.banyanstories.com/ta/ages-4-8/), ages 4–8, தமிழ்
- Page: https://www.banyanstories.com/ta/ages-4-8/episodes/ahalya-and-the-stone-path/
- Audio: https://media.banyanstories.com/media/ep-117/junior/9bf5dacf493127d997549a135418f3cda9e9b582c3705cf52b86f6c3b63f6018/6ce55d0064727dc3f5f6bd75fbb7212dfe34f3bafd6e2706671e7e2d52588479.mp3 (7 min)
- Published: 2026-10-16
- Scare level: 1 of 5. யாருக்கும் உள்ளே பார்க்க முடியாத ஒரு அமைதியான, மர்மமான ஆசிரமம். அன்பான welcome, பூக்கள், happy-ஆன சந்திப்போட முடியுது.
- Content note: Gentle mystery மட்டும்; சாபம் பற்றி details இல்லாமல் சொல்லப்படுது; Warm ending.

## Transcript

Each passage is labelled with the evidence behind it; “Fictional scene” marks the story itself.

ஷ்ஷ்ஷ். கேளு. அந்த சத்தம் கேக்குதா? காடு முழுக்க இருக்கற softest sound அதுதான். சின்ன breeze, இலைகளை கிச்சுகிச்சு மூட்டுது. ஒரு குட்டிப் பறவை good night சொல்லுது. மீராவும் கண்ணனும் பெரிய blanket-க்கு கீழ சுருண்டு படுத்திருக்காங்க. இன்னைக்கு மீரா ஒரு quiet story சொல்லப் போறா. Window-க்கு வெளியே இரவு இருட்டா, நீலமா இருக்கு. எங்கயோ தூரத்துல ஒரு நாய் தூக்கக் கலக்கத்துல ஒரே ஒரு சின்ன குரைப்பு குரைக்குது. அப்புறம் எல்லாம் அமைதி. கண்ணன் தன் pillow-ஐ கட்டிப்பிடிச்சுக்கறான். அவனுக்கு stories ரொம்பப் பிடிக்கும். ஆனா ending cozy-ஆ இருந்தா இன்னும் பிடிக்கும். இந்த story அப்படித்தான்னு மீரா சிரிச்சுக்கிட்டே promise பண்றா. இது காட்டுல இருக்கற ஒரு ஆசிரமத்தோட story. அங்க இருந்த அம்மாவை யாராலயும் கண்டுபிடிக்கவே முடியல, அவ்வளவு அமைதியான இடம். நீ comfy-ஆ இருக்கியா? அப்போ ராமர் மாதிரியே மெதுவா, நல்லா மெதுவா, நாமளும் tiptoe பண்ணி உள்ள போகலாம். *(Fictional scene)*

ரொம்ப காலத்துக்கு முன்னாடி, இளவரசன் ராமனும் அவன் தம்பி லட்சுமணனும் அவங்க குரு, ஞானியான விஸ்வாமித்திரரோட நடந்து போயிட்டு இருந்தாங்க. கௌதமர்னு ஒரு முனிவரோட ஆசிரமத்துக்கு வந்தாங்க. அது ரொம்ப peaceful-ஆன இடம். உயரமான மரங்களுக்கு கீழ ஒரு பாதை, ஒருத்தர் குரல் கூட கேக்கல. காத்துல ஈரமண்ணும் இனிமையான இலைகளோட வாசனையும் இருந்தது. மஞ்சள் வெயில் தரையில திட்டுத்திட்டா விழுந்துச்சு. லட்சுமணன் அண்ணனுக்கு பின்னாலயே நெருக்கமா நடந்தான். அவங்க காலடிச் சத்தம் கூட கிட்டத்தட்ட கேக்கல. விஸ்வாமித்திரர் ராமனைப் பாத்து உள்ள போகச் சொன்னாரு. அதனால ராமனும் லட்சுமணனும் உள்ள போனாங்க, விஸ்வாமித்திரர் அவங்களுக்கு முன்னாடி நடந்தாரு. அங்க ராமன் அகல்யாவைப் பாத்தான். வருஷக்கணக்கா அமைதியா, பொறுமையா செஞ்ச பிரார்த்தனையால வந்த பிரகாசத்தோட அவ ஜொலிச்சுக்கிட்டு இருந்தா. அவ அவ்வளவு radiant-ஆ இருந்ததால, மனிதர்கள், தேவர்கள், அசுரர்கள் யாருமே அவ கிட்ட வந்து பாக்க முடியாது. *(Supported)*

ஆசிரமம் ஏன் இவ்வளவு silent-ஆ இருந்தது? இதுதான் secret. அவ கணவர் கௌதமர் சொன்ன ஒரு வார்த்தையால, அகல்யா மூணு உலகத்துக்கும் தெரியாம போயிட்டா. அவ போகல. அவளுக்கு அடியும் படல. ராமன் வர்ற நாள் வரைக்கும் எல்லார் கண்ணுக்கும் மறைஞ்சிருந்தா, அவ்வளவுதான். இப்போ ராமன் வந்துட்டான்! சாபத்தோட நீண்ட காலம் முடிஞ்சதும் அகல்யா எல்லாருக்கும் தெரிய ஆரம்பிச்சா. அவ ராமன், லட்சுமணன் பக்கம் நடந்து வந்தா. ரெண்டு அண்ணன் தம்பிகளும் ரொம்ப happy-ஆ குனிஞ்சு, மரியாதையா அவ பாதங்களை மெதுவா தொட்டாங்க. கௌதமர் சொன்னது அகல்யாவுக்கு நினைவுக்கு வந்துச்சு, என்ன செய்யணும்னு அவளுக்கு நல்லாத் தெரிஞ்சுது. அவ அவங்களை மரியாதைக்குரிய guests-ஆ வரவேற்றா. *(Supported)*

இங்க கொஞ்சம் pause பண்ணலாம். ஒரு slow breath உள்ள இழு, breeze மாதிரி மெதுவா வெளிய விடு. அந்த quiet பாதையையும், உயரமான மரங்களையும் நினைச்சுப் பாரு. ஒரு அன்பான அம்மா வெளிச்சத்துக்கு வர்றா, அவ முன்னாடி சிரிச்சுக்கிட்டு ரெண்டு இளவரசர்கள். பயப்பட ஒண்ணுமே நடக்கல. அன்பான ஒண்ணு இப்போதான் ஆரம்பிக்குது. *(Fictional scene)*

கண்ணன் எழுந்து உக்காந்தான். "அப்போ அவங்க invisible-ஆ இருந்தாங்களா, hide and seek champion மாதிரி?" மீரா சிரிச்சா. "கிட்டத்தட்ட அப்படித்தான் கண்ணா. உலகத்திலயே best hider. அப்புறம் ராமன் வந்தான், hiding முடிஞ்சுது." கண்ணன் கொஞ்சம் யோசிச்சான். "அவங்க உள்ள lonely-ஆ இருந்தாங்களா?" மீரா அவன் முடியை தடவிக் கொடுத்தா. "கொஞ்சம் இருந்திருக்கலாம். ஆனா அவ காத்திருந்ததுக்கு ஒரு முடிவு இருந்துச்சுன்னு story சொல்லுது. அதைத்தான் நினைவு வெச்சுக்கணும்." கண்ணன் மெதுவா தலையாட்டி, ரொம்ப happy-ஆ சொன்னான். "Good. Hiding முடிஞ்சு எல்லாரும் கிடைக்கறது எனக்குப் பிடிக்கும்." *(Fictional scene)*

இப்போ welcome வந்துச்சு. அந்தக் காலத்துல guest-ஐ ரொம்ப அன்பா கவனிப்பாங்க. அகல்யா அவங்க கால் கழுவ தண்ணி கொண்டு வந்தா, கை கழுவவும் தண்ணி கொடுத்தா. மரியாதைக்குரிய guests-க்கு குடுக்கற special welcome-ஐ முறைப்படி கொடுத்தா. ராமன் ஒவ்வொரு அன்பையும் மரியாதையோடயும் நன்றியோடயும் ஏத்துக்கிட்டான். அப்புறம் ஒரு அருமையான விஷயம் நடந்துச்சு. வானத்துல இருந்து பூக்கள் பனி மாதிரி மெதுவா விழ ஆரம்பிச்சுது. தேவர்களோட முரசு தாளத்துக்கு ஏத்தபடி விழுந்துச்சு. டம், டம், பட்டப்பட்ட. பாதையில, அண்ணன் தம்பி தோள்ல, மரத்தோட இலைகள்ல பூ இதழ்கள் விழுந்துச்சு. அந்த வாசனையை imagine பண்ணு. மழைக்கு அப்புறம் garden மாதிரி இனிமையா. கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் சேர்ந்துக்க வந்தாங்க. அமைதியான ஆசிரமம் இசையும் பூக்களும் நிறைஞ்ச ஒரு பெரிய festival ஆயிடுச்சு. *(Supported)*

இன்னும் happiest part வரவே இல்ல. கௌதமரே தன் யோக சக்தியால அங்க வந்தாரு. ரொம்ப காலமா அகல்யாவைப் பாக்கல, அதனால அவளை திரும்பப் பாத்ததும் அவர் மனசு சூடாவும் இலகுவாவும் ஆச்சு. அவங்க சிரிப்பு எவ்வளவு பெருசா இருந்திருக்கும்னு யோசிச்சுப் பாரு. அவளோட நீண்ட வருஷ பிரார்த்தனை அவளை தூய்மையாவும் ஒளிமயமாவும் ஆக்கியிருந்துச்சு, தேவர்கள் எல்லாரும் சேர்ந்து அவளை மதிச்சாங்க. கௌதமர் ராமனையும் மதிச்சு நன்றி சொன்னாரு. அப்புறம் கௌதமரும் அகல்யாவும் தங்களோட ஆசிரமத்துல மறுபடி சேர்ந்து பிரார்த்தனையைத் தொடர்ந்தாங்க. காடு மெதுவா, happy-ஆ மூச்சு விட்ட மாதிரி இருந்துச்சு. ராமன், லட்சுமணன், விஸ்வாமித்திரர் மூணு பேரும் goodbye சொல்லிட்டு மிதிலை நகரத்தை நோக்கிப் போனாங்க. *(Supported)*

இப்போ கண்ணா, நீ வேற version கேட்டிருக்கலாம். சிலர் அகல்யா கல்லா மாறினதாவும், ராமனோட தொடுதல் அவளை திரும்பக் கொண்டு வந்ததாவும் சொல்வாங்க. நிறைய tellings-ல அப்படித்தான் வரும். ஆனா ராமாயணத்தோட இந்தப் பகுதியோட பழமையான telling-ல கல் வரவே இல்ல. கல் idea வேற ஒரு பழைய மரபுல இருந்து அப்புறமா வந்ததுன்னு சொல்றாங்க. அகல்யாவைப் பத்தி மக்கள் நிறைய விதமா யோசிச்சிருக்காங்க. அவ ஒரு பெண்ணா, தெய்வீக உயிரா, இல்ல ஒரு நிலப்பகுதியா கூடவா? Families வெவ்வேறா சொல்றாங்க, அது okay தான். மாறாம இருக்கறது ஒண்ணுதான்: ராமன் வந்ததும் அவ மறுபடி வெளிச்சத்துக்கு வர்றா. *(Disputed)*

மீரா கண்ணனோட தோள்கள் மேல blanket-ஐ சரியா போர்த்தி விட்டா. "பாத்தியா? யாருக்கும் danger இல்ல. அந்த quiet காத்துக்கிட்டு மட்டும்தான் இருந்துச்சு, பூக்கள், இசை, பழைய friends-ஓட ஒரு hug-ஓட முடிஞ்சுது. எல்லாம் safe-ஆவும் happy-ஆவும் முடிஞ்சுது." கண்ணன் பெரிசா, cozy-ஆ கொட்டாவி விட்டான். "Silence கூட friendly-ஆ இருந்துச்சு," அவன் சொன்னான். "Silence கூடத்தான்," மீரா மெதுவா சொன்னா. *(Fictional scene)*

உனக்கும் உன் family-க்கும் ஒரு question. யாராவது ரொம்ப நாளா வெளியூர்ல இருந்தாலோ, ரொம்ப நாளா தனியா மறைஞ்சு இருந்த மாதிரி feel பண்ணினாலோ, அவங்களை எப்படி welcome பண்ணி திரும்ப வரவேற்கலாம்? ஒரு டம்ளர் தண்ணி, ஒரு அன்பான வார்த்தை, ஒரு பெரிய smile-ஆ இருக்கலாம். நிதானமா சேர்ந்து யோசிங்க. நீ என்ன செய்வ? *(Fictional scene)*

காடு மறுபடி quiet ஆயிடுச்சு. Breeze மெதுவாயிடுச்சு. குட்டிப் பறவை தன் கூட்டுல நல்லா தூங்கிடுச்சு. கண்ணனோட கண்கள் மூடியாச்சு, மீரா lamp-ஐ off பண்றா. எங்களோட சேர்ந்து ஆசிரமத்துல tiptoe பண்ணி வந்ததுக்கு thank you. நல்லா தூங்கு, அடுத்த தடவை Banyan Stories-ல சந்திக்கலாம். *(Fictional scene)*

## Sources

- [Valmiki Ramayana - Bala Kanda - Sarga 49](https://www.valmikiramayan.net/baala/sarga49/bala_49_prose.htm), Desiraju Hanumanta Rao. Supported: Because of Gautama's word, Ahalya had been unseen by all three worlds until Rama appeared. After the time of the curse she became visible and approached Rama and Lakshmana. The brothers gladly grasped her feet, and she remembered Gautama's words and offered them hospitality.
- [Valmiki Ramayana - Bala Kanda - Sarga 49](https://www.valmikiramayan.net/baala/sarga49/bala_49_prose.htm), Desiraju Hanumanta Rao. Supported: Gautama arrives by his yogic powers and is heartened to be reunited with Ahalya after a very long time. She has been purified by her ascesis, and the gods honour her. Gautama honours Rama, the couple continue their ascesis in the hermitage, and Rama then moves on to Mithila.
- [Valmiki Ramayana - Bala Kanda - Sarga 49](https://www.valmikiramayan.net/baala/sarga49/bala_49_prose.htm), Desiraju Hanumanta Rao. Supported: In this Valmiki Ramayana translation (Bala Kanda, Sarga 49), Vishvamitra urges Rama to enter Gautama's hermitage and atone Ahalya. Rama and Lakshmana go in with Vishvamitra ahead of them, and Rama sees Ahalya shining with the splendour of her ascesis. Beings, gods or demons could not come close enough to look at her.
- [Valmiki Ramayana - Bala Kanda - Sarga 49](https://www.valmikiramayan.net/baala/sarga49/bala_49_prose.htm), Desiraju Hanumanta Rao. Disputed: The story of Ahalya lying as a stone and regaining her form at Rama's touch is not evident in the Valmiki Ramayana, according to the commentary on this page. The commentary attributes the petrification idea to the Padma Purana. It also notes that people read her legend in many ways, and are unsure whether she is a woman, a divine being, or a tract of land.
- [Valmiki Ramayana - Bala Kanda - Sarga 49](https://www.valmikiramayan.net/baala/sarga49/bala_49_prose.htm), Desiraju Hanumanta Rao. Supported: Ahalya offers water for washing feet and hands and the guest welcome, by custom. Rama accepts these in turn. Flowers then fall from the sky to the beat of the gods' drums, and celestials such as gandharvas and apsaras join a splendid festival.