# ஜடாயுவின் கடைசி Flight

> Evening-ல back step-ல blanket போர்த்திக்கிட்டு, கண்ணன் ஒரு பெரிய பறவையைப் பத்தி story கேட்கிறான். மீரா, வயதான கழுகு ராஜாவோட brave flight-ஐ gentle-ஆ சொல்றா. அப்புறம் ரெண்டு பேரும் கண்ணை மூடி, ஒரு calm ஆன pretend picture சேர்ந்து imagine பண்றாங்க.

- Show: [Banyan Stories தமிழ் (Ages 4–8)](https://www.banyanstories.com/ta/ages-4-8/), ages 4–8, தமிழ்
- Page: https://www.banyanstories.com/ta/ages-4-8/episodes/jatayu-last-flight/
- Audio: https://media.banyanstories.com/media/ep-116/junior/926bc5730660241bdffb552145ab9c59eb8b6b94867587296f0c0c5b394dfd4d/eed0c40bd96271ac9a8f4b3f297150fe7ba7dc1390c50e43e1b870a4b18acd19.mp3 (7 min)
- Published: 2026-10-16
- Scare level: 1 of 5. Ramayana war story-ல ஒரு brave ஆன வயசான பறவையைப் பத்தி சொல்றாங்க. Fight பத்தி எந்த details-உம் இல்ல, ending calm-ஆவும் cozy-ஆவும் இருக்கு.
- Content note: Fight details எதுவும் இல்ல; கற்பனையில வர்ற flight gentle-ஆ இருக்கு, அது imagination-னு தெளிவா சொல்லிடறோம்.

## Transcript

Each passage is labelled with the evidence behind it; “Fictional scene” marks the story itself.

Hello குட்டி listeners, Banyan Stories-க்கு welcome. வெளியே window-ல மெல்லிசா மழை தட்டிக்கிட்டு இருக்கு. உள்ளே lamp எரியுது. ரெண்டு குழந்தைகள் பெரிய woolly rug மேல உட்கார்ந்து, blanket-ஐ தாடை வரைக்கும் இழுத்து போத்திக்கிட்டு இருக்காங்க. Room-ல கொஞ்சம் ஆரஞ்சு வாசனை, கொஞ்சம் சூடான ஏலக்காய் டீ வாசனை. அவங்க பேர் மீரா, கண்ணன். மீராவுக்கு பதினொரு வயசு, நல்ல questions கேக்கறது அவளுக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும். கண்ணனுக்கு ஏழு வயசு, சின்னச் சின்ன விஷயங்களை notice பண்றது அவனுக்குப் பிடிக்கும். இன்னைக்கு ராத்திரி ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல ஆரஞ்சு slices plate இருக்கு, சொல்லப்படக் காத்திருக்கற ஒரு story-உம் இருக்கு. நீங்களும் comfortable-ஆ உட்காருங்க, மெதுவா ஒரு மூச்சு இழுங்க, ஆரம்பிக்கலாம். *(Fictional scene)*

"மீரா," முழங்காலைக் கட்டிக்கிட்டு கண்ணன் சொன்னான், "ஒரு ரொம்பப் பெரிய bird-ஐப் பத்தி story சொல்லு. உலகத்துலயே பெரிய bird." கையை முடிஞ்ச வரைக்கும் அகலமா விரிச்சான். "இவ்ளோ பெருசு!" மீரா சிரிச்சா. "இன்னும் பெருசு," அவ சொன்னா. "எனக்கு ஒரு story தெரியும். ரொம்ப வயசான ஒரு Vulture king, ரொம்ப brave ஆன ஒரு flight பத்தினது. இன்னைக்கு story பேர் ஜடாயுவின் கடைசி Flight." கண்ணன் கண்ணு உருண்டையா ஆச்சு. "Scary-யா இருக்குமா?" "Gentle-ஆ தான் சொல்லுவேன்," மீரா சொன்னா. "மெதுவா சொல்றேன். எது நம்ம imagination மட்டும்னு நானே சொல்றேன். Ready?" கண்ணன் பலமா தலையாட்டினதுல blanket தோள்ள இருந்து நழுவிடுச்சு. *(Fictional scene)*

மீரா low-ஆன, மெதுவான குரல்ல, தாலாட்டு மாதிரி ஆரம்பிச்சா. "ரொம்ப காலம் முன்னாடி, ராமாயணம்னு பெரிய story-ல, லங்கான்னு ஒரு தூரத்து city-ல war நடந்தது. சுக்ரீவன்னு ஒரு wise, clever leader, அரக்கர் ராஜா ராவணனுக்கு ஒரு message அனுப்ப நினைச்சார். அது ஒரு bold, brave message. அதுல சுக்ரீவன் ஒரு Vulture king-ஐப் பத்தி பேசினார். ராவணன் தன் கையால Vulture king-ஐ வென்னுட்டான்னு சொன்னார். அந்த Vulture king வயசானவர், இனிமே strong-ஆ இல்லைன்னும் சொல்லியிருக்கார்." *(Supported)*

கண்ணன் முகம் சுருக்கி blanket-ஐ இழுத்தான். "வயசானவரா? அப்பவும் அவ்ளோ தூரம் பறந்து பெரிய battle-க்கு போனாரா?" "அதான் அவரை special ஆக்குது," மீரா மெதுவா சொன்னா. "வயசு ஆனாலும் அவர் பெரிய மனசு குறையல." கண்ணன் தன் தாத்தாவை நினைச்சான். அவர் மெதுவா நடப்பார், ஆனா வாசல்ல நின்னு கை அசைக்க ஒருநாளும் மறக்க மாட்டார். "தாத்தாவுக்கு tired ஆகுமா?" அவன் கேட்டான். "சில சமயம்," மீரா சொன்னா. "ஆனாலும் கை அசைப்பாரு, இல்லையா?" கண்ணன் சிரிச்சான். "தாத்தா மாதிரியே," அவன் கிசுகிசுத்தான். "கொஞ்சம் தாத்தா மாதிரி தான்," மீரா ஒத்துக்கிட்டா. "உடம்பு tired-ஆ இருந்தாலும் kind-ஆவும் brave-ஆவும் இருக்கறது." *(Fictional scene)*

"Message-ல இன்னும் இருக்கு," மீரா சொன்னா. "தாமரைக் கண்ணுள்ள ஒரு பெண்மணியை ராவணனோட palace-ல, வீட்டை விட்டு ரொம்ப தூரத்துல சிறை வெச்சிருக்காங்கன்னும் சுக்ரீவன் சொன்னார். அவங்க அங்க இருக்க வேண்டியவங்களே இல்ல. அப்புறம் ராவணனுக்கு ஒரு warning குடுத்தார். அவன் அநியாயம் பண்ணின அந்த மனிதர் எவ்ளோ பயங்கரமானவர்னு ராவணனுக்குத் தெரியலைன்னார். அதாவது ராவணனுக்கு ஒரு surprise காத்திருக்கு, ஏன்னா help வந்துக்கிட்டு இருக்கு." கண்ணன் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தான். "Help வந்துக்கிட்டு இருக்கு," அந்த வார்த்தைகளை pocket-ல போட்டுக்கற மாதிரி திருப்பிச் சொன்னான். "ஆமா," மீரா ஒரு ஆரஞ்சு slice-ஐ குடுத்தா. "அதை உள்ளே பத்திரமா வெச்சுக்கோ." *(Supported)*

"ஒரு நிமிஷம் கண்ணை மூடு," மீரா சொன்னா. "இந்தப் பகுதி நம்ம imagination மட்டும் தான், story-யோட வார்த்தைகள் இல்ல. ஒரு பெரிய bird உயரமான பச்சை மரங்கள் மேல மிதந்து போகுதுன்னு நினைச்சுப் பாரு. அவ சிறகுகள் ரெண்டு பாய்மரம் மாதிரி அகலம். காத்து சூடா, பொன் நிறத்துல இருக்கு. அது அவளை மேல, மேல, மேல, மலைகளுக்கு மேல தூக்குது. அவ வயசானவ தான், ஆனாலும் தலை நிமிர்ந்து பறக்கறா, ஏன்னா ஒரு friend-க்கு உதவி வேணும். சின்னப் பறவைகள் கூட்டுல இருந்து எட்டிப் பார்த்து அவ போறதைப் பாக்குது. கீழே காடு thank you சொல்ற மாதிரி மெதுவா ஆடுது." கண்ணன் மெதுவா மூச்சு விட்டான். மழை window-ல இறகு மாதிரி மென்மையா தட்டிச்சு. *(Fictional scene)*

கொஞ்ச நேரம் ரெண்டு பேரும் ஒண்ணும் பேசல. Lamp மெல்ல ஒலிச்சுது. ஒரு மழைத்துளி கண்ணாடியில வழிஞ்சு இன்னொண்ணோட சேர்ந்துச்சு. கண்ணன் ஒரு கண்ணைத் திறந்து, அப்புறம் மத்ததையும் திறந்து, அந்த அகலமான, gentle சிறகுகள் இன்னும் மேல தெரியுமோன்னு ceiling-ஐப் பார்த்தான். "அவ சிரிச்சான்னு நினைக்கறேன்," அவன் சொன்னான். "நானும் அப்படித்தான் நினைக்கறேன்," மீரா சொன்னா. *(Fictional scene)*

"இப்போ ஒரு honest விஷயம்," மீரா சொன்னா. "இன்னைக்கு நாம பாக்கற பகுதி, அந்த fight எப்படிப் போச்சுன்னு சொல்லல. யார் என்ன சொன்னாங்கன்னும், அதுல என்ன நடந்ததுன்னும் சொல்லல. சுக்ரீவனோட message-ல Vulture king பத்தி ஒரு குறிப்பு மட்டும் தான் இருக்கு. அதனால நாம இன்னும் எதையும் கற்பனை பண்ணி, அது உண்மைன்னு சொல்ல மாட்டோம். அந்தப் பகுதியை, இன்னும் புரட்டாத ஒரு page மாதிரி அமைதியா விட்டுடலாம். ஒருவேளை என்னைக்காவது இன்னும் தெரிய வரலாம், அப்போ கவனமா check பண்ணலாம்." கண்ணன் தலையாட்டினான். "அமைதியா இருக்கறதும் okay தான்," அவன் சொன்னான. *(Supported)*

கண்ணன் blanket-ஐ மேலே இழுத்து window-ஐ எட்டிப் பார்த்தான். "மீரா, எல்லாரும் okay-வா?" மீரா அவனைத் தோளோட அணைச்சுக்கிட்டா. "இது ரொம்ப ரொம்ப காலம் முன்னாடி நடந்த story. நாம இங்க, நம்ம living room-ல safe-ஆ, warm-ஆ இருக்கோம். Lamp எரியுது, அம்மாவும் அப்பாவும் பக்கத்து room-ல kitchen radio-ல எதையோ கேட்டு சிரிச்சுக்கிட்டு இருக்காங்க. கேக்குதா? Story-ல பெரிய feelings இருக்கலாம், அதை நாம மெதுவா பிடிச்சுக்கலாம். இன்னொண்ணு, இந்த story-ல help வந்துக்கிட்டு இருந்தது." கண்ணன் கேட்டான், ஹால்ல இருந்து ஒரு சிரிப்பு மிதந்து வந்துச்சு. அவன் தோள்கள் தளர்ந்துச்சு. "Okay," அவன் சொன்னான். "மறுபடியும் cozy-யா feel ஆகுது." *(Fictional scene)*

உங்க family-யோட பேசறதுக்கு ஒரு question. உங்களுக்குத் தெரிஞ்சவங்கள்ல, வயசானவங்களா இருந்தும் ரொம்ப kind-ஆவும் brave-ஆவும் இருக்கறவங்க யாராவது இருக்காங்களா? தாத்தா, பாட்டி, பக்கத்து வீட்டுல இருக்கறவங்க, இல்லன்னா teacher கூட இருக்கலாம். அவங்க செஞ்ச ஒரு brave, kind விஷயம் என்ன? நிதானமா யோசிச்சு, ஒருத்தருக்கொருத்தர் சொல்லுங்க. நாளைக்கு அவங்களுக்கு ஒரு பெரிய wave பண்ணுங்க, இல்லன்னா ஒரு hug குடுங்க. *(Fictional scene)*

மீரா தன் எண்ணங்களோட புத்தகத்தை மூடினா. கண்ணன் ஒரு பெரிய கொட்டாவி விட்டான். "எனக்கு அந்த வயசான Vulture king-ஐ ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு," தூக்கக் கலக்கத்துல சொன்னான். "எனக்கும் தான்," மீரா சொன்னா. கடைசி ஆரஞ்சு slice-ஐ சாப்பிட்டு முடிச்சாங்க. மழை கிசுகிசுப்பா குறைஞ்சுது. மீரா தம்பியோட கால் விரல்கள் வரைக்கும் blanket-ஐ போத்தி, lamp-ஐ மங்கலா வெச்சா. இருட்டுல எங்கேயோ, அகலமான இறக்கைகள் வீட்டுக்குத் திரும்பி மிதந்து வர்றதை அவங்களால கிட்டத்தட்ட பார்க்க முடிஞ்சுது. Banyan Stories கேட்டதுக்கு thank you. குட்டிக் குழந்தைகளே, நல்லா தூங்குங்க. Kind ஆன மனசுகளையும், அகலமான, அகலமான sky-யையும் கனவு காணுங்க. Goodnight. *(Fictional scene)*

## Sources

- [The Ramayan of Valmiki (English verse translation, Internet Archive copy)](https://archive.org/details/india.history.resource.72963), Ralph T. H. Griffith (translator); Valmiki (original poet). Supported: In the Lanka war, as rendered in this Griffith verse translation, Sugriva sends Ravan a defiant message saying his arm subdued the Vulture king, who is described as infirm and old. In the same message, Sugriva says the lotus-eyed lady is held captive in Ravan's palace and that Ravan does not know how fierce the man he has wronged is. The available evidence gives no further details of the vulture's fight, so any retelling of the fight itself, such as dialogue, wounds or last words, must be sourced elsewhere or marked as creative.