# ஹனுமான் கடலைத் தாண்டி லங்காவுக்குப் போனார்

> ராமாயணத்தோட 150 வருஷ பழைய English verse translation-ஐ வச்சுக்கிட்டு, ஹனுமான் கடலைத் தாண்டினதையும் லங்காவுல தேடினதையும் மீராவும் கண்ணனும் follow பண்றாங்க. Text என்ன சொல்லுது, பின்னாடி வந்த கதைகள் என்ன சொல்லுதுன்னு பிரிச்சுப் பார்க்கறாங்க.

- Show: [Banyan Stories தமிழ் (Ages 9–15)](https://www.banyanstories.com/ta/ages-9-15/), ages 9–15, தமிழ்
- Page: https://www.banyanstories.com/ta/ages-9-15/episodes/hanuman-leaps-to-lanka/
- Audio: https://media.banyanstories.com/media/ep-109/explorer/26f0df4fe53e0650ccfa52139f245820525a943e6b5be1b3ba2fe91217c70f46/83b856e742edb46cfe13eb5458487e4b28d71285d8198906e6355673c612a878.mp3 (12 min)
- Published: 2026-10-02
- Scare level: 2 of 5. Tense-ஆ தோணுற ஒரு கடல் crossing-உம், வீட்ல ஒரு சின்ன விளக்கம் தெரியாத சத்தமும் இருக்கு. ரெண்டும் calm-ஆ handle பண்ணி, முடிவுல தெளிவாயிடுது. Violence-உம் graphic details-உம் இல்ல.
- Content note: மீராவும் கண்ணனும் கற்பனையான framing characters; கடல் helper fragment-ஐ weak evidence-னு குறிச்சிருக்கோம், helper-க்கு பேர் சொல்லப்படல; பிற்கால பாலம் crossing, ஹனுமானோட தனி leap-ல இருந்து வேறுபடுத்தி வச்சிருக்கோம்.

## Transcript

Each passage is labelled with the evidence behind it; “Fictional scene” marks the story itself.

ஒரு grey சனிக்கிழமை மதியம் kitchen window-ல மழை tap பண்ணிட்டு இருந்துச்சு, radiator சூடாகும்போது டிக்னு சத்தம் போட்டுச்சு. மீரா table முழுக்க தன்னோட notes பரப்பி வச்சிருந்தா: மூணு colour-ல sticky flags, ஒரு காது மேல pencil, அப்புறம் ராமாயணத்தோட ரொம்பப் பழைய English verse translation-ஓட library copy. அவளுக்கு எதிர்ல கண்ணன், அலை அலையான நீல கோட்டுக்கு மேல நடுவானத்துல ஒரு குரங்கை வரைஞ்சுட்டு இருந்தான், concentration-ல நாக்கை வெளிய நீட்டிக்கிட்டு. Family gathering-க்கு ஹனுமான் லங்காவுக்குத் தாண்டின கதையை ஒழுங்கா சொல்றேன்னு மீரா பாட்டிக்கு promise பண்ணியிருந்தா. அதை சரியா சொல்லணும்னு அவ நினைச்சா. சரியா சொல்றது அவளுக்கு, அவளே ஒத்துக்கறதை விட, ரொம்ப முக்கியம். *(Fictional scene)*

'நீ detective மாதிரி இருக்க,' கண்ணன் தன் drawing-ல இருந்து பார்வையை எடுக்காம சொன்னான். 'கிட்டத்தட்ட அப்படித்தான்,' மீரா சொன்னா. 'இந்தக் கதையை எல்லாரும் கொஞ்சம் வேற மாதிரி ஞாபகம் வச்சிருக்காங்க. சிலர் details சேர்க்கறாங்க, சில details வேற tellings-ல இருந்து வருது. அதனால இந்த particular translation உண்மையில என்ன சொல்லுதுன்னு, நான் வெறும் assume பண்றதுல இருந்து பிரிச்சுப் பாக்கறேன்.' கண்ணன் தன் picture-ஐ உயர்த்திக் காட்டினான். 'என்னோடதுல குரங்குக்கு cape இருக்கு.' 'புத்தகம் அப்படிச் சொல்லுதா?' 'இல்ல.' 'அப்போ அது உன்னோட artistic choice,' மீரா சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னா. 'அது choice-னு ரெண்டு பேருக்கும் தெரிஞ்சா totally fine. இன்னைக்கு table-ஓட rule அதான். Facts page-ல இருந்து, creativity-ஐ creativity-னு label பண்ணணும்.' *(Fictional scene)*

மீரா timeline-ல இருந்து ஆரம்பிச்சா, ஏன்னா அதைக் குழப்பிக்கறது தான் ரொம்ப easy mistake-னு அவளுக்குத் தெரியும். 'இந்த translation follow பண்ற story-ல, ராமரோட army வர்றதுக்கு முன்னாடியே ஹனுமான் லங்காவுக்குப் போயிருக்கார். ஒரு footnote அதைச் சொல்லுது, புத்தகம் arrange ஆகியிருக்கற விதத்தோடவும் அது பொருந்துது. அப்புறம் army கரைக்கு வருது, ராமர் இந்த வெள்ளத்தை எப்படித் தாண்டுவோம்னு யோசிக்கறார். அந்த later crossing தனி event, அது பாலத்தால நடக்குது. அதனால தண்ணிக்கு மேல ரெண்டு வேற வேற பயணங்கள்: ஹனுமானோட ஆரம்ப visit, army-யோட later crossing. அது ஒரே trip இல்ல, ஒரே மாதிரி நடக்கவும் இல்ல. இன்னைக்கு முதல் பயணத்தை மட்டும் தான் follow பண்றோம்.' *(Supported)*

அவ மேல இருந்த light-ஐ off பண்ணிட்டு, window பக்கத்துல இருந்த குட்டி தீபத்தை ஏத்தினா, கதை சொல்லும்போது பாட்டி பண்ற மாதிரி. சுடர் சாய்ஞ்சு, அப்புறம் நேரா நின்னுச்சு. 'ஒரு நிமிஷம் கண்ணை மூடு,' அவ சொன்னா. 'மாலை நேரத்துல கடற்கரையை imagine பண்ணு. குளிர் காத்து, ஓரத்துல நுரை, முடிவே தெரியாத horizon. அது எவ்வளவு தூரம்னு உலகத்துல யாரும் அளந்ததில்ல, ஒருத்தர் ஒரே jump-ல அதைத் தாண்ட முடியும்னு நினைக்க யாருக்கும் நல்ல காரணமும் இல்ல.' கண்ணன் ஒரு கண்ணைத் திறந்தான். 'ஆனா அவர் தாண்டறார்.' 'அவர் தாண்டறார்,' மீரா சொன்னா. 'அது extraordinary-னு புத்தகம் நமக்கு எப்படித் தெரியப்படுத்துதுங்கறது தான் ரொம்ப interesting.' *(Fictional scene)*

'புத்தகம் அதை சும்மா announce பண்ணல,' மீரா தொடர்ந்தா. 'வேற ஒருத்தரைச் சொல்ல விடுது. ராட்சச lords கிட்ட பேசற ஒரு speech-ல விபீஷணன், ஹனுமான் சாதிச்ச அந்தச் செயலை யாராவது imagine பண்ணத் துணிஞ்சிருப்பாங்களான்னு கேக்கறார். பயங்கரமான கடலைத் தாண்டிக் குதிச்சதுன்னு அதை விவரிக்கறார், கடலை துணை ஆறுகளோட ராஜான்னு சொல்றார். அப்புறம் பாடத்தை தன்னோட கேக்கறவங்க பக்கம் திருப்பறார். சரியான நேரத்துல புத்திசாலியா இருங்க, ராமரோட ஒப்பற்ற சக்தியை மட்டமா பாக்காதீங்கன்னு lords-ஐ வலியுறுத்தறார். Griffith translation-ல, அந்த leap லங்கா மக்களையே வியக்க வச்ச ஒரு bold deed-ஆ காட்டப்படுது. இது அந்தப் பகுதியோட summary-யோட retelling, அதனால என் வார்த்தைகளை அதுக்கு ரொம்ப கிட்டவே வச்சுக்கறேன்.' *(Supported)*

'அப்போ அந்தப் பக்கம் இருந்தவங்க impress ஆனாங்களா?' கண்ணன் கேட்டான். 'அது ஒரு clever வழி,' மீரா சொன்னா. 'யோசிச்சுப் பாரு. நான் ரொம்ப fast-ஆ ஓடினேன்னு சொன்னா, நீ நம்பாம இருக்கலாம். ஆனா என் class முழுசும் 'அவ அதைப் பண்ணுவான்னு யாருமே imagine பண்ணல'ன்னு சொன்னா, அது ஏதோ பெரிய விஷயம்னு உனக்குத் தெரியும். Storytellers ஆயிரக்கணக்கான வருஷமா இந்த trick-ஐ யூஸ் பண்றாங்க. ஒரு செயலை, அதைப் பாத்தவங்களை அது எப்படி ஆச்சரியப்படுத்துச்சுன்னு காட்டி, காட்டறாங்க.' கண்ணன் chair-ல சாய்ஞ்சான். 'Okay, அது sneaky-யும் smart-உம்.' 'Sneaky-யும் smart-உம்,' மீரா ஒத்துக்கிட்டா. 'ஆனா அந்த speech-ல ஒரு warning-உம் இருக்கு: புத்திசாலியா இரு, underestimate பண்ணாதே. நிறைய சூழ்நிலைகள்ல அது ரொம்ப நல்ல idea.' *(Fictional scene)*

ஒரு நிமிஷம் ரெண்டு பேரும் எதுவும் பேசல. மழை tap பண்றதுல இருந்து நீளமான, steadyயான ஹுஷ் சத்தமா மாறியிருந்துச்சு. மீரா பயணத்தோட நடுப்பகுதியை imagine பண்ணிக்கிட்டா, ரெண்டு கரையில இருந்தும் தூரத்துல, தண்ணி எல்லா பக்கமும் விரிஞ்சு, sky கடல் அளவுக்குப் பெருசா தெரியற இடம். அந்தச் சத்தத்தை imagine பண்ணா: காத்து, அலை, வேற எதுவும் இல்ல. அதோட தனிமையையும், தொடர்ந்து போக வேண்டிய பிடிவாதத்தையும் நினைச்சா. அது imagine பண்றதுக்கு நல்ல விஷயம்னு அவ நினைச்சா, ஏன்னா courage பெரும்பாலும் அப்படித்தான் இருக்கும்: சத்தமான ஒரு நிமிஷம் இல்ல, கஷ்டமான ஒண்ணோட நீண்ட நேரம் இருக்கறது. கண்ணன் table-க்கு மேல கையை நீட்டி lamp-ஐ அவ notes பக்கத்துல கொஞ்சம் நகர்த்தி வச்சான். *(Fictional scene)*

மீரா ஒரு sticky flag-ஐப் புரட்டினா. 'இப்போ நான் careful-ஆ இருக்க வேண்டிய பகுதி வருது,' அவ சொன்னா. 'இந்த translation-ல ஒரு சின்ன fragment இருக்கு. கடலோட அடைக்கலமான மடியில இருந்து யாரோ ஒருத்தர் எழுந்து வந்தாங்கன்னு, ஹனுமான் பயணத்துல தங்கி rest எடுக்கலாம்னு. அந்தப் பகுதி நமக்குக் குடுக்கறது அவ்ளோ தான். Helper-க்கு பேர் சொல்லல, அடுத்து என்ன நடந்துச்சுன்னும் விவரிக்கல. என் notes இதை plausible ஆனா unproven-னு சொல்லுது, என் confidence குறைவு. தண்ணிக்குள்ள இருந்து வந்த யாரோ ஒருத்தர் குடுத்த ஒரு pause வழியில இருந்திருக்கலாம்னு இது suggest பண்ணுது. ஆனா அதை ஒரு scene-ஆ சொல்றதுக்கு முன்னாடி full text-ஐ check பண்ணணும்.' *(Plausible, not proven)*

'Wait, அப்போ அது யாரு?' கண்ணன் கேட்டான். 'ஒரு sea creature-ஆ? ஒரு spirit-ஆ? ஒரு மலையா?' மீரா தலையாட்டினா. 'அதான் temptation. நிறைய பேருக்கு ஒரு favourite answer இருக்கு, அந்த answers வேற tellings-ல இருக்கலாம். ஆனா என் புத்தகத்துல இருக்கற fragment சொல்லல, அதனால நானும் சொல்ல மாட்டேன். நான் அந்த இடத்தை நிரப்பிட்டா, family-ல யாராவது அதை text-ல இருந்து வந்த மாதிரியே repeat பண்ணுவாங்க, அந்த mistake பரவிடும்.' கண்ணன் நாடகமா பெருமூச்சு விட்டான். 'Detective rules annoying-ஆ இருக்கு.' 'ஆமா,' மீரா சொன்னா. 'ஆனா அதனால தான் மக்கள் நம்மை நம்பறாங்க. நான் honestஆ 'எனக்குத் தெரியாது, page இங்க தான் நிக்குது'ன்னு சொல்லலாம். அது ரொம்ப நல்ல விஷயம்.' *(Fictional scene)*

மீரா, கண்ணன் permission-ஓட, அவன் drawing-ஓட பின்னாடி ரெண்டு arrow வச்சு ஒரு குட்டி diagram வரைஞ்சா. 'இந்த arrow ஹனுமானோட ஆரம்ப visit,' அவ சொன்னா. 'ராமரோட army வர்றதுக்கு முன்னாடியே அவர் தனியா கடலைத் தாண்டறார். இந்த ரெண்டாவது arrow later. Army கரைக்கு வருது, ராமர் வெள்ளத்தை எப்படித் தாண்டறதுன்னு யோசிக்கறார், crossing பாலத்தால நடக்குது. இந்த translation follow பண்ற story-ல அது ரெண்டு தனி events. ஹனுமான் leap பண்ணாரு, அப்புறம் army-யும் leap பண்ணுச்சுன்னோ, ஹனுமான் முதல்ல பாலத்துல போனார்னோ யாராவது சொன்னா, order-ஐ மெதுவா சுட்டிக் காட்டலாம். அவரோட தனிப் பயணம் முதல்ல, பாலம் later crossing-க்குரியது.' *(Supported)*

திடீர்னு மாடியில எங்கயோ இருந்து ஒரு தம்ப் சத்தம் வந்துச்சு. கண்ணன் crayon-ஐ நடுவானத்துல பிடிச்சுக்கிட்டு உறைஞ்சு போனான். வீட்ல விளக்கம் தெரியாத சத்தங்கள் அவனுக்கு எப்பவும் பிடிக்காது, இந்த சத்தம் அமைதியோட நடுவுல விழுந்துச்சு. மீரா ஒரு விரலை உயர்த்தி, கேட்டு, மனசுக்குள்ள எண்ணினா. தம்ப் சத்தம் திரும்ப வந்துச்சு, இந்தத் தடவை மெதுவா, அப்புறம் ஏதோ உருளற சத்தம், அப்புறம் ஒரு ரொம்பக் குட்டி meow. மீரா சிரிச்சா. 'அது பூனை தான்,' அவ சொன்னா. 'மறுபடியும் bed-ல இருந்து pencil case-ஐத் தள்ளிவிட்டிருக்கா.' கண்ணன் உடம்பு முழுக்க relax ஆச்சு. 'அந்தப் பூனைக்கு ஒரு bell வேணும்,' அவன் சொன்னான். ரெண்டு பேரும் tension போகற வரைக்கும் சிரிச்சாங்க, மழையும் கூடச் சேர்ந்து சிரிக்கற மாதிரி இருந்துச்சு. *(Fictional scene)*

'ஹேய்,' மீரா மூச்சு வாங்கினதும் சொன்னா, 'பெரிய, dramatic விஷயங்கள் பத்தி யோசிக்கும்போது ஒரு சத்தம் கேட்டுப் பயந்து போறது normal தான். உன் brain careful-ஆ இருக்கு, அவ்ளோ தான். Careful-ஆ இருக்கறதும் scared-ஆ இருக்கறதும் ஒண்ணு இல்ல. நீ ஏதோ கவனிச்ச, நின்ன, அப்புறம் நாம சேர்ந்து check பண்ணோம். அதை handle பண்ற சரியான வழி அதான்.' கண்ணன் தலையாட்டினான். 'Story scary இல்ல, right? அது சும்மா பெருசு.' 'Right,' மீரா சொன்னா. 'அது வியக்க வைக்கற courage பத்தியும், page-ல இருக்கற சில honest gaps பத்தியும். உன்னை ராத்திரி தூங்க விடாம பண்ற மாதிரி அதுல எதுவும் இல்ல. எப்பவாவது அப்படி இருந்தா, story-ஐ pause பண்ணலாம், நிறுத்தலாம், இல்ல அதைப் பத்திப் பேசலாம். எப்பவும்.' *(Fictional scene)*

கண்ணன் எழுந்து, சிந்தாம ரொம்ப careful-ஆ, அவங்க ரெண்டு பேரோட கப்புலயும் milk tea நிரப்பினான். மீராவோடதை அவ notes பக்கத்துல வச்சான். 'உன்கிட்ட ஒண்ணு கேக்கலாமா?' அவன் சொன்னான். 'ஒவ்வொரு detail-உம் exactly சரியா இருக்கணும்னு உனக்கு ஏன் இவ்ளோ முக்கியம்?' மீரா pencil-ஐ விரல்ல திருப்பினா. கொஞ்ச நேரம் பதில் சொல்லல. 'நான் நினைக்கறேன்,' அவ மெதுவா சொன்னா, 'எல்லாரையும் ஏமாத்திடுவேனோன்னு பயமா இருக்கு. நான் தப்பா சொல்லி, பாட்டி கவனிச்சுட்டா, இல்ல யாராவது cousin-க்கு நல்லாத் தெரிஞ்சிருந்தா, அவங்களை fail பண்ணிட்ட மாதிரி feel ஆகும்.' அவ தீபத்தைப் பார்த்தா. 'ஆனா எனக்குத் தெரிஞ்சதையும் தெரியாததையும் honestஆ சொல்றது, perfect-ஆ இருக்கற மாதிரி நடிக்கறதை விட careful-ஆ இருக்கறதுக்கு நல்ல வழின்னு எனக்குத் தோண ஆரம்பிக்குது.' *(Fictional scene)*

'அது ஒரு ஹனுமான் மாதிரியான விஷயம்,' கண்ணன் சொன்னான். மீரா ஒரு புருவத்தை உயர்த்தினா. 'எப்படி?' 'அவருக்கும் முழு trip எப்படிப் போகும்னு தெரியாது. அவர் சும்மா போனார். அந்த speech-உம் அதை யாருமே imagine பண்ணத் துணியலன்னு சொல்லுது.' மீரா சிரிச்சா. 'நீ சொல்றது சரி. Courage-னா எல்லாத்தையும் முன்னாடியே தெரிஞ்சுக்கறது இல்ல. தெளிவான மனசோட, gaps இருந்தாலும் முன்னாடி போறது.' 'அப்புறம் ஒரு cape,' கண்ணன் சொன்னான். 'Cape இல்ல,' மீரா சொன்னா. 'இந்த translation-ல இல்ல.' 'என்னோடதுல இருக்கு,' கண்ணன் சொல்லி drawing-ஐ உயர்த்திக் காட்டினான். மீரா சிரிச்சு, pencil-ஐ எடுத்து, தன் notes-ஓட margin-ல எழுதினா: honestஆ சொல்லு, warmஆ சொல்லு, guesses-ஐ label பண்ணு. *(Fictional scene)*

போறதுக்கு முன்னாடி, உங்க பக்கத்துல கேட்டுட்டு இருக்கறவங்க கூட பேசிப் பாக்க ஒரு question. மீரா ஒண்ணைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியிருந்துச்சு: blanks நிரப்பின smooth story சொல்றதா, இல்ல சில mysteries திறந்தே விட்ட honest story சொல்றதா. நீங்க எதைக் கேக்க விரும்புவீங்க, ஏன்? தெரிஞ்ச மாதிரி நடிக்கறதை விட, 'எனக்கு sure-ஆ தெரியாது'ன்னு சொல்றது இன்னும் brave-ஆ இருந்த சூழ்நிலையில நீங்க இருந்திருக்கீங்களா? 'யாராலயும் முடியாது'ன்னு நீங்க ஒருகாலத்துல நினைச்ச பெரிய விஷயம், முடியக்கூடியதா மாறினது ஏதாவது இருக்கா? கொஞ்ச நிமிஷம் எடுத்து உங்க answers-ஐ share பண்ணுங்க. ஒவ்வொரு family-யும் இந்தக் கதைகளை கொஞ்சம் வேற மாதிரி சொல்றாங்க, அதான் அவங்களை உங்களோடதா ஆக்குது. *(Fictional scene)*

மீரா notebook-ஐ மூடும்போது மழை சில கடைசித் துளிகளா குறைஞ்சிருந்துச்சு. தீபம் தாழ்வா, steadyயா எரிஞ்சுச்சு. கண்ணன் கை மேல தலை வச்சுத் தூங்கிட்டான், அவன் crayon குரங்கு இன்னும் அதோட நீல அலை மேல பறந்துட்டே இருந்துச்சு. Smudge ஆகாம இருக்க மீரா drawing-ஐ ஒரு paper-ஆல மெதுவா மூடினா. இப்போ அவ ready. Page என்ன சொல்லுதுன்னு அவளுக்குத் தெரியும், அது எங்க அமைதியாகுதுன்னு தெரியும், எந்தப் பகுதிகளை imagine பண்றது தன்னோட வேலைன்னும் தெரியும். கேட்டதுக்கு thank you, explorers. Curious-ஆ இருங்க, honest-ஆ இருங்க, உங்க சொந்த வழியில brave-ஆ இருங்க. Next story-ல பாக்கலாம். *(Fictional scene)*

## Sources

- [The Ramayan of Valmiki (English verse translation, Internet Archive copy)](https://archive.org/details/india.history.resource.72963), Ralph T. H. Griffith (translator); Valmiki (original poet). Supported: In the story this translation follows, Hanuman visited Lanka before Rama's army arrived. The army's later crossing, after reaching the shore and wondering how to cross the flood, is a separate event and is by bridge.
- [The Ramayan of Valmiki (English verse translation, Internet Archive copy)](https://archive.org/details/india.history.resource.72963), Ralph T. H. Griffith (translator); Valmiki (original poet). Plausible, not proven: This translation includes a brief fragment saying someone rose from the ocean's sheltering breast so that Hanuman might stay and rest during his journey. The passage does not name the helper or give details.
- [The Ramayan of Valmiki (English verse translation, Internet Archive copy)](https://archive.org/details/india.history.resource.72963), Ralph T. H. Griffith (translator); Valmiki (original poet). Supported: In Griffith's translation, Vibhishan tells the Rakshas lords that no one had dared to imagine Hanuman's exploit of springing across the fearful sea, and urges them to be wise in time and not to look down on Rama's matchless power.